Starten met fotografie

Flitsen op f/1.4

Op locatie werken met een model stelt je al snel voor een uitdaging. Er is van alles te zien en te doen. Dat kan zorgen voor afleiding. Met een beperkte scherptediepte en flitslicht kun je het oog van de kijker sturen naar je model. Diafragma F/1.4 geeft die hele korte scherptediepte. Ik gebruik een manueel objectief met een brandpuntsafstand van 85mm.

Er was veel daglicht aanwezig en mijn sluitertijd kwam al snel uit op 1/1000 van een seconde. Nu licht ik graag een stopje onder dus de sluitertijd werd 1/2000. In principe heb ik nu een probleem. Als we het model uit willen lichten met flitslicht dan mag de sluitertijd niet korter zijn dan de zogenaamde flitssynchronisatietijd. Dit is de kortste sluitertijd waarbij het filmvlak (sensor) geheel vrij is van delen van de gordijnsluiter. Ga je korter, dan zal altijd een deel, of delen, van het filmvlak niet worden belicht met flitslicht. Er zitten dan altijd sluiterdelen in de weg. Misschien heb je het wel eens gezien in de vorm van een donkere balk boven en of onder in de foto.

Met 1/2000 seconde aan sluitertijd heb ik dus een probleem. Moderne flitsers hebben daar inmiddels een slim automatisch trucje voor. High Speed Synchronisatie (HSS). Overigens moet je camera dit ook ondersteunen. Maar ik houd niet van automatische snufjes. Ik heb manuele flitsers. Ik wil het zelf kunnen oplossen. Ik wil controle en niet afhankelijk zijn van automatische snufjes en standen. Ik gebruik daarom een alternatief om toch die foto met de korte scherptediepte en flitslicht te kunnen maken.

Ik moet dus binnen de flitssynchronisatietijd blijven. Hoe? Ik haal een grijsfilter uit de tas en schroef deze voor het objectief. Ik gebruik een grijsfilter dat vijf stops licht tegenhoudt. Ik moet nu met de sluitertijd van 1/2000 naar 1/60 van een seconde voor een gelijke belichting. Ik zit nu met de sluitertijd ruim binnen de grens van de flitssynchronisatietijd.

Dus het kan allemaal met moderne automatische snujes. Maar je weet nu ook hoe het zonder kan. Gewoon leuk om te weten, een stukje basiskennis van je flitser. Maar ook handig als je een (studio) flitser hebt die geen HSS ondersteunt. Weet dan is er een alternatief.

Groet, Johan.

flitsen-op-f-14
Johan Huizing
WELKOM IN HET FLITSHUIS Ben jij klaar voor de rondleiding door het Flitshuis? In deze rondleiding neem ik je mee langs alle kamers van het Flitshuis. Vanaf de fundering tot op het dak en alle kamers zijn vrij toegankelijk. Kom binnen! In deze rondleiding laat ik je zien wat het Flitshuis is en hoe het je kan helpen tot betere fotoresultaten te komen met behulp van een reportageflitser. Om mijzelf nu een flits-fluisteraar te noemen gaat wellicht wat ver. Maar toch, ik heb met behulp van het Flitshuis al veel fotografen van hun flitsangst afgeholpen. Maar eerst stel ik mij graag even aan jullie voor. Mijn naam is Johan Huizing, portretfotograaf uit Amersfoort. Getrouwd en trotse vader van drie kinderen. Ik ben een grote fan van de reportageflitser. Nu kennen we in de fotografie in grote lijnen twee soorten flitsers: flitsers voor in de studio en de zogenaamde reportageflitser. Deze rondleiding door het Flitshuis gaat enkel over de reportageflitser. Daarom noem ik vanaf hier de reportageflitser gewoon flitser. Ik flits alles. Je kunt wel zeggen dat in 99 procent van mijn foto’s is geflitst. “En die ene procent dan?”, vragen jullie je wellicht af. Het flauw om te zeggen maar, bij die ene procent weigerde mijn flitser af te gaan. Fotograferen zonder vind ik een lastige opgave. De flitser is voor mij een stukje houvast geworden, een zekerheid waar ik volledig op kan vertrouwen. Het is namelijk steeds de omgeving die verandert, niet het flitslicht. Het flitslicht is in de manuele stand steeds hetzelfde. Een betrouwbare en constante factor. De liefde voor de flitser is het gevolg van een flitsopdracht van de fotoacademie. Hierbij moest een strandportret in de stijl van Rineke Dijkstra worden gemaakt. In de beschrijving van de opdracht stond dat de bewolkte achtergrond één stop moest worden onderbelicht. “Help, kan dat? Kan ik de achtergrond donkerder maken zonder dat dit van invloed is op het flitslicht?” Na vele opstellingen en testsessies werd het mij duidelijk. Conclusie: ik maakte eigenlijk twee foto’s tegelijkertijd! Je maakt in één keer een foto met het licht van de omgeving en een foto van het onderwerp belicht, met het flitslicht. Deze twee foto’s liggen dan als het ware op elkaar. Zoek de foto met onze drie kinderen op het strand van Omaha Beach in Normandië. (On The Beach) Hier heb ik de techniek gebruikt zoals Rineke deze heeft gebruikt voor haar beroemde strandportretten. De achtergrond is nog iets meer onderbelicht dan één stop. Het effect van twee foto’s wordt hierdoor nog sterker. Je gaat je misschien wel afvragen of dit wel werkelijk op het strand was. Het zou net zo goed in een studio gemaakt kunnen zijn. Een beetje zand op de vloer en op de achtergrond een doek met een afbeelding van een zee met wolkendek. Tot zover de entree van het Flitshuis. We zijn over de drempel. Jullie weten nu een beetje wie ik ben en wat mij boeit aan de flitser. Ik heb al een aantal onderwerpen aangesneden waar ik tijdens de rondleiding nog op terug ga komen. Wil je meer lezen over de rondleiding door het Flitshuis, kijk dan op https://www.flitshuis.nl Groet, Johan Huizing.
Foto informatie
Categorie(ën)
Fotowedstrijd(en)
Fotowedstrijd: Winter wonderland
Details bekijken
Geniet je van dit artikel?
Deel het met de wereld
logo
Digifotostarter is hét toonaangevende platform voor fotografen. Blijf op de hoogte van actueel nieuws, diepgaande reviews, inspirerende interviews en trends in de fotografiewereld.
Contact
Clipboard Media & Content
Delftweg 147, 2289 BD Rijswijk
Volg ons

Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze nieuwsbrief!

© Digifotostarter. Alle Rechten Voorbehouden.
Privacybeleid