Densley Annastatia (1997) zit in zijn laatste jaar fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag. Zijn werk kenmerkt zich door rustige, observerende beelden van alledaagse momenten, liminale plekken en mensen uit zijn directe omgeving. Maar die beeldtaal ontstond niet vanuit een vast plan, en zeker niet vanuit een klassieke fotografie-opleiding.

Beginnen zonder plan

Annastatia's eerste stappen richting beeld kwamen niet voort uit fotografie, maar uit muziek. Als tiener was hij vooral bezig met het maken van nummers op de computer. Beeld speelde daarbij een bijrol, maar wel een belangrijke. "Toen ik ongeveer een jaar of veertien was, begon ik met muziek maken. Ik maakte dit op de computer en ontwierp mijn eigen 'cover arts' die ik gebruikte om mijn nummers online te delen."

Die cover art bestond vaak uit foto's die hij zelf maakte met zijn telefoon. Geen technische experimenten, maar momenten die hem opvielen in zijn directe omgeving. "Dit waren meestal foto's die ik buiten nam van momenten die ik interessant vond. Ik denk dat daar het moment lag waarop ik vaker foto's begon te maken van mijn nabije omgeving."

Voor beginnende fotografen zit hier een belangrijke les: Annastatia begon niet met het idee om fotograaf te worden. Hij begon met kijken, vastleggen en reageren op wat hem opviel.

Inspiratie volgen, niet forceren

Via het internet ontdekte hij fotografie met een andere sfeer dan wat hij tot dan toe kende. Hij merkte dat hij zich aangetrokken voelde tot beelden met een zachtere, meer rauwe esthetiek, vaak analoog. "Toen ik wat ouder werd, vond ik op het internet foto's met een bepaalde sfeer die ik ook graag in mijn eigen foto's wilde hebben."

Zonder precies te weten waarom, besloot hij dat gevoel te volgen. Hij kocht wegwerpcamera's en begon zijn dagelijks leven te fotograferen. "Dus ging ik op zoek en begon ik zelf ook wegwerpcamera's te gebruiken om foto's te maken van mijn dagelijks leven en omgeving." Pas later volgde een digitale camera, een Canon 450D, op advies van een vriend.

Voor starters is dit herkenbaar: eerst intuïtief werken, later pas nadenken over middelen en techniek.

Niet aangenomen worden als keerpunt

Lange tijd zag Annastatia muziek als zijn toekomst en fotografie als iets ernaast. Dat veranderde pas toen hij niet werd aangenomen op een muziekopleiding. Op advies van zijn moeder schreef hij zich in voor de Fotovakschool, zonder hoge verwachtingen. "Ik was er zelf vrij sceptisch over en had nooit gedacht dat ik zou worden aangenomen op de Fotovakschool."

Zijn portfolio was allesbehalve professioneel: wegwerpcamera-foto's en thuis geprinte beelden. Toch werd hij aangenomen. "Tot mijn verbazing werd deze selectie, die ik overigens de avond ervoor nog heel doordacht had samengesteld, gezien als portfolio."

Na een jaar stopte hij weer. Niet omdat het 'mislukte', maar omdat hij voelde dat hij iets anders zocht. "Na één jaar aan de MBO 4-variant van de Fotovakschool ben ik gestopt, omdat het financieel niet te doen was en ik eigenlijk meer behoefte had aan een kunstzinnige uiting met fotografie."

Voor beginnende fotografen is dit een belangrijke nuance: stoppen of wisselen van richting is geen falen, maar onderdeel van zoeken.

Wat een kunstacademie je (wel en niet) geeft

De stap naar de KABK kwam niet voort uit zekerheid, maar uit nieuwsgierigheid. Hij wilde leren denken in projecten, niet alleen losse beelden maken. "Een van de redenen waarom ik naar een kunstacademie wilde, was omdat ik zo graag projecten wilde leren maken in plaats van losse foto's."

De academie gaf hem geen vast recept of stijl, maar wel taal. "Ik denk dat de KABK vooral heeft geholpen bij het vinden van mijn stem in mijn werk en wat ik precies wil zeggen." Volgens Annastatia is dat misschien wel de grootste winst: leren articuleren waarom je maakt wat je maakt.

Tegelijkertijd benadrukt hij dat een kunstacademie geen makkelijke route is. "Het kan soms vrij intens zijn, maar ik heb zoveel geleerd, over mezelf als fotograaf, maar ook over mezelf in het algemeen."

Ver weg gaan om dichterbij te komen

Voor zijn stage besloot Annastatia bewust ver van huis te gaan. Japan trok hem al langer, en hij had nog nooit zo ver gereisd. Via mails en gesprekken kwam hij terecht bij Benrido in Kyoto, een bedrijf dat gespecialiseerd is in collotype printing. "Een bedrijf dat ik ontzettend interessant vond omdat ze een van de weinigen zijn die nog collotype printing doen."

De stage liet hem zien dat fotografie niet alleen gaat over beelden maken, maar ook over samenwerken, communiceren en functioneren binnen een creatief bedrijf. "Ik was voornamelijk benieuwd of ik, los van mijn fotografie, ook binnen een creatief bedrijf zou kunnen functioneren."

Voor starters is dit een belangrijk inzicht: een toekomst in fotografie hoeft niet één vast rolletje te hebben.

Densley Annastatia zijn fotografie

Het werk van Annastatia laat zich lastig in één hokje plaatsen. Architectuur, portretten, liminale plekken en editorial beelden bestaan naast elkaar. Dat is geen strategie, maar een gevolg van hoe hij kijkt. "In mijn werk vind ik het belangrijk dat het een bepaald gevoel oproept. Daarbij maak ik gebruik van alles om me heen dat iets in mij triggert."

Voor beginnende fotografen is dit misschien wel het meest geruststellende deel van zijn verhaal: je hoeft jezelf niet vroeg vast te pinnen op één stijl of genre.

Over onderweg zijn en tussentijd

Reizen en onderweg zijn spelen een grote rol in zijn werk. Niet omdat hij constant verre plekken opzoekt, maar omdat het idee van 'tussenin' hem interesseert. "Ja, ik ga vaak wel op zoek naar momenten die een tussengevoel overbrengen." Die momenten — niet de hoogtepunten — vormen de kern van zijn huidige afstudeerproject.

Het is een houding die ook beginnende fotografen kan helpen: niet zoeken naar spectaculaire beelden, maar aandacht hebben voor wat er al is.

Advies aan starters

Als hij één advies zou moeten geven aan beginnende fotografen, is het dit: begin klein en wees eerlijk. "Ik denk dat het erg belangrijk is om te ontdekken waarom je fotografeert en wat je het belangrijkst vindt om te fotograferen."

Volgens Annastatia hoef je het antwoord niet buiten jezelf te zoeken. "Alle antwoorden kun je in jezelf vinden; je moet ze alleen ontdekken en leren articuleren." Door te kijken naar wat je vanzelf fotografeert, zonder druk of doel, ontstaat vanzelf richting.

Fotografie ziet hij niet als iets wat je 'oplost'. "Fotografie is voor mij een constante reis van ontdekking." En juist dat onaffe karakter maakt het interessant. "Dat vind ik niet erg, mijn kijk op mijn werk kan zomaar over een paar maanden iets heel anders betekenen voor me."

Tot slot

Voor iedereen die aan het begin staat van een fotografische praktijk, laat het verhaal van Densley Annastatia zien dat er geen vaste route bestaat. Begin waar je bent, werk met wat je hebt en neem je nieuwsgierigheid serieus. De rest volgt later.

Meer werk van Densley Annastatia is te vinden via www.densleyannastatia.com en www.instagram.com/densleyannastatia.